ورود عضویت درخواست پیش فاکتور
تعریف و طراحی انواع جوش شیاری
تجارت فلز

تعریف و طراحی انواع جوش شیاری

رایج ترین نوع اتصال در سیستم های لوله کشی، اتصالات، فلنج، شیرآلات و سایر تجهیزات از طریق جوشکاری شیاری انجام می شود. جوش شیاری متداولترین جوش برای ایجاد یک ریشه باز است. اگر در جوشکاری از صفحه پشتی تکی استفاده نشود به آن جوشکاری ریشه باز می گویند. وقتی بخواهیم درز بین دو صفحه یا دو سطح را جوش بدهیم از جوش شیاری استفاده می کنیم. نیاز داریم که سطوح جوشکاری را از قبل آماده سازی کنیم و این آماده سازی موجب ایجاد طرح های جوشکاری متفاوتی شده اند. همانند شکل زیر، شکل شیارها با طرح های جوشکاری یکسان است.

تعریف و طراحی انواع جوش شیاری

هنگامی که قرار است جوش فقط در یک طرف اتصال ایجاد شود بنام جوش تک شیار شناخته می شود. به عنوان مثال در شکل زیر نماد جوشکاری یک جوش شیاری V منفرد نشان داده شده است:

جوشکاری یک جوش شیاری

تمام جوش های تک شیار نفوذ کاملی در منطقه جوش دارند.

اگر قرار باشد هر دو طرف اتصال جوشکاری شود به آن جوش دو شیار می گویند. در شکل زیر نماد جوشکاری جوش شیاری مورب یا دو طرفه نشان داده شده است:

جوشکاری جوش شیاری مورب

بقیه طرح های جوشکاری از ترکیب جوش تک شیار و دو شیار ایجاد می شوند.

ترکیب جوش تک شیار و دو شیار

در صورت نیاز ممکن است ابعاد مختلفی به جوش شیاری اضافه شود که شامل زاویه شیار، دهانه شیار، شعاع شیار، عمق آماده سازی شیار و اندازه جوش شیار می باشد. زاویه شیار بر حسب درجه نشان داده می شود

ابعاد جوش شیاری

هر چه شکاف بین دو سطح جوشکاری (پاشنه جوش) بیشتر باشد، فاصله ریشه جوش نیز بازتر می شود، هرچه پاشنه جوش زیاد باشد نفوذ به طور کامل انجام نمی شود و پاشنه جوش کم نیز موجب ریزش مذاب می شود:

پاشنه جوش

شیارهایی که به شکل U یا J آماده می شوند، یک جوش نسبتا خاص هستند. در اینجا شعاع خاص شیار و ریشه طبق استاندارد تراش می خورد:

جوش شیاری

هنگام جوشکاری قطعه در ریشه جوش ذوب می شود، سپس اتصال بین دو سطح از طریق درز جوش ایجاد می شود.
اگر ضخامت سطوح بالا باشد قبل از جوشکاری باید ناحیه جوش را پیشگرم کنیم تا دچار اعوجاج و عیوب ساختاری در درز جوش نشویم. دمای پیشگرم تابع عوامل زیادی مانند ترکیب شیمیایی، ضخامت فلز پایه، طرح اتصال و قطر سیم جوش است. عملیات پیشگرم غالبا توسط شعله انجام می شود. همچنین جوشکاری صفحات با ضخامت بیش از 6 میلیمتر بدون آماده سازی لبه ها غیر ممکن است.

در صورتی که قصد انواع ورق و فولاد های آلیاژی از جمله ورق ck45 و فولاد ck45 را دارید میتوانید با کارشناسان تجارت فلز تماس بگیرید. 

برای اینکه مطمئن شویم جوش به طور کامل در شیار نفوذ کرده است، می توانیم ریشه جوش را باز بگذاریم یا از پشت بند استفاده کنیم که پشت بند ها می توانند دائمی (فلزی) و یا موقت (سرامیکی) باشند.

پاس ریشه (Root Pass)

پاس ریشه در واقع اولین پاس در جوش شیاری است. این پاس موجب می شود لبه های دو سطح ذوب شده و به هم متصل شوند. برای اینکه اتصال خوبی داشته باشیم باید پاس ریشه و نفوذ جوش به سطوح خوب باشد.

پاس داغ (Hot Pass)

برای اینکه سطح داخلی پاس ریشه را از سوختگی، روی هم رفتگی و ناخالصی تمیز کنیم از پاس داغ یا سنگ زنی استفاده می کنیم. در پاس داغ با کمک شدت آمپر و سرعت پیشروی بالاتر نسبت به پاس ریشه، سرعت سرد کردن را کم کرده و سرباره را حذف می کنیم.

پاس پر کننده (Filler Pass)

در مرحله آخر پاس پر کننده را اعمال می کنیم تا درز اتصال کاملا پر شود. معمولا به بیش از یک پاس برای پر کردن درز جوش نیاز داریم

پاس پر کننده (Filler Pass)

پاس پوششی (Cover Pass)

در درز جوش هایی که از چندین پاس برای پر کردن استفاده می شود، آخرین پاس را پاس پوششی می نامند. می توان الکترودها را برای پاس پوششی عوض کرد. پاس پوششی باید عاری از عیب بوده و عرض آن یکنواخت باشد. عرض بزرگ پاس پوششی موجب افزایش استحکام جوش نخواهد شد

پاس پوششی (Cover Pass)

اتصال قطعات فلزی منحنی مانند لوله ها دشوارتر از جوشکاری ورق آهن تخت است. در جوشکاری لوله با دو مشکل مواجه هستیم:

  1. دشواری در تغییر وضعیت جوشکاری.
  2. مشکل بودن مونتاژ یا اصطلاحا فیت کردن لوله ها به هم.

فیت کردن لوله ها با افزایش قطر لوله دشوارتر می شود.

مراحل انجام جوشکاری شیاری

  1. رعایت نکات ایمنی و استفاده از لباس کار و تجهیزات ایمنی.
  2. ایجاد لبه سازی مناسب دو سطح.
  3. راه اندازی دستگاه جوش و تنظیم پارامترهای آن. (آمپر، سرعت، نوع الکترود و...)
  4. محکم کردن قطعه در محل جوشکاری.
  5. شروع جوشکاری طبق رعایت دستورالعمل ها.
  6. تمیز کاری نهایی.
     

دیدگاه کاربران